Global Voices στα Ελληνικά

Αίγυπτος: Ιστορικά αραβικά χειρόγραφα στο Διαδίκτυο

Veroniki Krikoni — Wed, 16 May 2012 08:40:46 +0000

Η Bibliotheca Alexandrina της Αιγύπτου, η Βιβλιοθήκη Wellcome και το Τμήμα Ψηφιακών Ανθρώπινων Έργων του King’s College στο Λονδίνο πρόσφατα εγκαινίασαν [en] την Εταιρεία Wellcome Kαταγραφής Αραβικών Χειρογράφων (WAMCP). Η συλλογή χειρογράφων αποτελείται από περίπου 1000 χειρόγραφα βιβλία και αποσπάσματα που σχετίζονται με την ιστορία της ιατρικής. Όλο το περιεχόμενο διατίθεται με άδεια Creative Commons (CC BY-NC 2.0).

Ιράν: 28,5 εκατομμύρια άτομα έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο

Veroniki Krikoni — Wed, 16 May 2012 08:28:22 +0000

Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, 28,5 εκατομμύρια Ιρανοί υπολογίζεται [fa] ότι έχουν πρόσβαση στο Διαδίκτυο σε 1154 πόλεις του Ιράν. Τα στοιχεία αυτά αναφέρουν ότι περισσότεροι από 2,1 εκατομμύρια Ιρανοί χρήστες έχουν σύνδεση ADSL και οι υπόλοιποι συνδέονται μέσω απλής dial-up σύνδεσης. Η ιρανική κυβέρνηση έχει περιοριστικούς κανόνες για τη σύνδεση των πολιτών στο Διαδίκτυο και μόνο ακαδημαϊκοί και επιχειρηματίες μπορούν να έχουν ευρυζωνική σύνδεση άνω των 128 kbps.

Ισημερινός: Το να είσαι μητέρα δεν είναι εύκολο

Veroniki Krikoni — Wed, 16 May 2012 08:23:27 +0000

Στις 13 Μαΐου, την Ημέρα της Μητέρας, ο Juan Pablo Martínez στο blog Realidad Ecuador [es] έγραψε για την “πραγματικότητα που αντιμετωπίζει μια μάνα στον Ισημερινό”. Ο Juan Pablo εξετάζει διαφορετικά στοιχεία που ρίχνουν φως σε κάποιες από τις συνηθισμένες “προκλήσεις” που αντιμετωπίζουν οι μητέρες στη χώρα.

Βενεζουέλα: Η τέχνη του δρόμου στο Διαδίκτυο

Veroniki Krikoni — Wed, 16 May 2012 08:14:14 +0000

Καλλιτέχνες και μουσικοί του δρόμου διευρύνουν το κοινό τους, όταν έρχονται σε επαφή με τα μέσα των πολιτών. Στη Βενεζουέλα, όπου η μουσική και το θέατρο αποτελούν κομμάτι της καθημερινής ζωής, της κίνησης στους δρόμους και τα λεωφορεία, ένας αριθμός δημοσιογράφων πολιτών μοιράζονται τις εμπειρίες τους από τη συνάντησή τους με καλλιτέχνες που γεμίζουν χρώμα τη ζωή στην πόλη.

Παρομοίως, οι ίδιοι αυτοί καλλιτέχνες δημιουργούν μικρά βίντεο και ντοκιμαντέρ, στα οποία παρουσιάζουν παραστάσεις διαφόρων μουσικών του δρόμου.

Σε αυτό το βίντεο, που έχει μαγνητοσκοπηθεί από τους ίδιους τους καλλιτέχνες για το φεστιβάλ τραγουδιστών του δρόμου, μπορείτε να δείτε μουσικούς που συγκεντρώνονται όλοι μαζί σε διάφορες πόλεις σε όλη τη χώρα:

Εν τω μεταξύ, ο χρήστης Cinetica13 κοινοποιεί βίντεο με παράσταση πολύ δημοφιλούς καλλιτέχνη του δρόμου στην πόλη Mérida [en].

Και το θέατρο έχει τη θέση του στο σύμπαν της τέχνης του δρόμου στη Βενεζουέλα. Στο λογαριασμό του στο YouTube, ο Perucho Morales μοιράζεται βίντεο από παραστάσεις της ομάδας “Comediantes”, επίσης στην Μérida.

Η φωτογραφία “Μελωδίες στο δρόμο. Mérida, Βενεζουέλα” είναι από το χρήστη του Flickr David Hernández και χρησιμοποιείται υπό την άδεια CC BY-NC-SA 2.0.

Μπουτάν: Εορτασμοί για τα γενέθλια του βασιλιά

Veroniki Krikoni — Tue, 15 May 2012 15:06:52 +0000

Η Σαμπρίνα από τις ΗΠΑ επισκέφθηκε το Μπουτάν και ερωτεύτηκε τη χώρα. Γράφει σε blog για τις περιπέτειές της: εδώ βρίσκεται μια δημοσίευση [en], όπου περιγράφει πως γιορτάζονται τα γενέθλια του Βασιλιά του Μπουτάν.

Γεωργία: Πέντε νεκροί σε μίνι-κατακλυσμό

Veroniki Krikoni — Tue, 15 May 2012 13:56:38 +0000

Το Young Georgians δημοσιεύει βίντεο από την ξαφνική πλημμύρα μες στο Σαββατοκύριακο στην Τιφλίδα της Γεωργίας. Γίνεται λόγος για πέντε νεκρούς, ανάμεσα στους οποίους 2 παιδιά.

Ουκρανία, Γαλλία: Το μέλλον των γαλλο-ουκρανικών σχέσεων

Veroniki Krikoni — Tue, 15 May 2012 13:50:35 +0000

To Odessablogger σχολιάζει [en] τις δηλώσεις Ουκρανών πολιτικών επιστημόνων σχετικά με το μέλλον των γαλλο-ουκρανικών σχέσεων, ως αποτέλεσμα της εκλογής του Φρανσουά Ολάντ στην προεδρία της Γαλλίας.

Σρι Λάνκα: Βουδισμός και βία

Veroniki Krikoni — Tue, 15 May 2012 13:46:48 +0000

Η Ameena Hussein [en] στο Groundviews προσπαθεί να αναλύσει γιατί υπάρχει αυξανόμενη τάση για την υιοθέτηση βίας και μίσους από Βουδιστές στη Σρι Λάνκα.

Κίνα: Ενδοοικογενειακή βία

Veroniki Krikoni — Mon, 14 May 2012 19:11:18 +0000

Το blog “Shards of China” γράφει [en] για το πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας στην Κίνα. Αν και η κυβέρνηση έχει αναγνωρίσει το πρόβλημα, λίγα έχουν γίνει για την προστασία των κακοποιημένων συζύγων.

Βραζιλία: Η ιστορία μιας 93χρονης Σύριας μετανάστριας

Veroniki Krikoni — Mon, 14 May 2012 18:56:07 +0000

Η “Sito Badia”, γιαγιά Μπάντια στα αραβικά, όπως αρέσει στα εγγόνια της να τη φωνάζουν, γεννήθηκε στο χωριό Hwash, στη δυτική επαρχία Χομς της Συρίας. Μετανάστευσε στη Βραζιλία με την οικογένειά της πριν από 80 χρόνια, όταν ήταν μόλις 13 ετών. Η ακόλουθη ιστορία της ζωής της θυμίζει την πρώτη περίοδο των Αράβων μεταναστών στη Βραζιλία και τη Λατινική Αμερική.

H Badia, 93 ετών, και ο αδερφός της, Michael, 91 ετών, κρατώντας μια οικογενειακή φωτογραφία από τα Χριστούγεννα του 2011. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας.

Το 1932, ο πατέρας της Βadia, ο Habib, αποφάσισε να ζήσει στη Βραζιλία, μετά την μετάβαση των μεγαλύτερων αδερφιών του στο Σάο Κάρλος [en] στην πολιτεία του Σάο Πάολο [en]:

Ο παππούς μου, ο Farah, ήταν στην Αργεντινή με τους μεγαλύτερους θείους μου, που ήταν μόνο 10 και 12 ετών. Όταν έμαθε ότι ο αδερφός του είχε εγκατασταθεί στο Σάο Κάρλος στη Βραζιλία, αποφάσισε να αφήσει τα αγόρια σε αυτόν και επέστρεψε στη Συρία, όπου έζησε μέχρι το θάνατό του. Ο πατέρας μου πήγε στη Βραζιλία μόνος του για να δει τα μεγαλύτερα αδέρφια του. Έμεινε για ένα χρόνο και επέστρεψε στη Συρία. Σύγκρινε τη ζωή μεταξύ Βραζιλίας και Συρίας και αποφάσισε να εγκατασταθεί στη Βραζιλία και μας ζήτησε να τον ακολουθήσουμε. Ήμουν με τη μητέρα μου και τα δυο μικρά αδέρφια μου, Michael, 11 ετών, και Adib, 9 ετών, όταν αφήσαμε πίσω μας το λιμάνι της Βηρυτού στο Λίβανο με προορισμό το λιμάνι Σάντος [en], σε ένα ταξίδι 40 ημερών ως τη Βραζιλία. Με έπιασε ναυτία. Σταματήσαμε στη Γένοβα της Ιταλίας όπου θυμάμαι το κοιμητήριο, καθώς και ότι μας κράτησαν για πέντε μέρες μες στο πλοίο στη Μασσαλία της Γαλλίας.

Η πρώτη γενιά της οικογένειας. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας.

Τα ξαδέρφια περίμεναν την οικογένεια στο Σάο Κάρλος, όπου ο πατέρας της Sito Bdia ενοικίασε ένα σπίτι. Βοήθησε τη μητέρα της να μεγαλώσει τ' αδέρφια της, δεν πήγε σχολείο (δεν ξέρει να γράφει), αλλά θυμάται παλιά τραγούδια όπως το عتابا ودلعونا (Ataba και Delona) και τους παραδοσιακούς χορούς Dabke [en] της Συρίας, που τραγουδούσε για τη μητέρα της:

لابدا شعيطة ولابدا بعيطة، الأمر المقدر ياأمي لبسنا البرنيطة. من مدة سبع سنين كنا فلاحين، واليوم مرتاحين بلبس البرنيطة

Εφτά χρόνια ήμασταν αγρότες, απλά, άνετα. Τώρα, είμαστε μοντέρνοι και είμαστε πιο άνετα. Η μητέρα μου γελούσε και μου έλεγε πως είμαι άτακτο κορίτσι.

Οι περισσότεροι Σύριοι που μετανάστευσαν στη Βραζιλία έχουν παρόμοιες ιστορίες: έμεναν μαζί με συγγενείς και άνοιγαν τις δικές τους επιχειρήσεις. Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία του 1962, το 9% των ιδιοκτητών βιομηχανιών στο Σάο Πάολο [.pdf] ήταν Σύριοι και Λιβανέζοι.

Ο πατέρας μου ξεκίνησε να πουλάει ρούχα, άνοιξε ένα κατάστημα αργότερα στο Descalvado [en], όπου ένας Λιβανέζος, ο Michael Shamas, βοήθησε εμάς και τον μικρότερο αδερφό μου, τον Badi. Έπειτα από λίγα χρόνια, ένας φίλος του είπε για μια νέα πόλη που χτιζόταν με το όνομα Novo Horizonte [en]. Παντρεύτηκα τον Mossa, έναν ξάδερφο από τη Συρία, σε ηλικία 28 ετών.

Η Sito Badia έχει τέσσερις κόρες, οχτώ εγγονούς και σε δυο μήνες θα αποκτήσει το πρώτο της δισέγγονο, τον Gabriel. Με τις οικογένειες και ξαδέρφια των αδερφών της, όλοι μαζί είναι 90 άτομα. Κάθε Χριστούγεννα, κάνουν πάρτι για να γνωρίσουν τα νεότερα μέλη του οικογενειακού δέντρου, ενώ διατηρούν και την επαφή με τις αραβικές τους ρίζες.

Μεγάλη οικογένεια, αραβικές ρίζες. Δημοσιεύεται κατόπιν αδείας.

Η Sito Badia διατηρεί ακόμα ισχυρούς οικογενειακούς δεσμούς και με τη Βραζιλία και με τη Συρία από τις κόρες της: Maria, Najat, Marta και Esmeralda (απεβίωσε). Χάρη σ' αυτήν επιβίωσε η αραβική γλώσσα μες στην οικογένεια:

Μονάχα εγώ, ο αδερφός μου, Michael, τα ξαδέρφια μου, Elias και Jamelihe, είμαστε στην οικογένεια που μιλάμε συριακά αραβικά. η οικογένεια γνωρίζει μονάχα τα ονόματα από παραδοσιακά συριακά φαηγτά [γελώντας]. Επισκέφθηκα τη Συρία τρεις φορές, αλλά τώρα είναι πολύ δύσκολη η πτήση. Μιλάμε στο τηλέφωνο κάθε Χριστούγεννα και Πάσχα. Τώρα τελευταία, η Marta και η Najat πήγαν στη Συρία το 2009, ενώ η πρώτη μου εγγονή παντρεύτηκε Σύριο.

Η Badia ζει τώρα στο Novo Horizonte του Σάο Πάολο, όπου προγραμματίζει να γιορτάσει τα 100ά της γενέθλια σε εφτά χρόνια.

Η δημοσίευση προέρχεται από το προσωπικό blog του Rami Alhames.